Sztuka stanowi niezwykle istotny element kultury, pozwalając na wyrażanie emocji, refleksji i spojrzenia na świat z różnych perspektyw. Dziś o swojej działalności opowie Adrianna Gajdziszewska – artystka wizualna, która łączy w swojej pracy różnorodne role i doświadczenia.
 |
| Fot.:Radio Pryzmat |
Adrianna Gajdziszewska jest artystką wizualną, która stara się harmonijnie łączyć dwa obszary swojej działalności twórczej. Działa na wielu płaszczyznach i w różnych dziedzinach sztuki, realizując swoje projekty zarówno w Krakowie, jak i w innych miastach Polski, a także za granicą. Dzięki szerokiemu doświadczeniu i aktywności na wielu polach artystycznych może podzielić się swoją historią oraz opowiedzieć o początkach swojej drogi twórczej.
Początki przygody ze sztuką i historią sztuki
Ada wspomina, że jej zainteresowanie sztuką zaczęło się już w dzieciństwie – na etapie przedszkolnym i szkolnym. Od zawsze lubiła rysować, malować oraz tworzyć z plasteliny, a wszelkie działania kreatywne były jej naturalnym środowiskiem. Udział w dziecięcych konkursach dodatkowo wzmacniał jej pewność siebie i utwierdzał ją w tym, że chce rozwijać się w tym kierunku.
Z czasem zrozumiała, że tworzenie daje jej radość i pozwala komunikować się ze światem. Poprzez barwy, formy i kształty zaczęła budować własny język artystyczny, dzięki któremu mogła wyrażać to, co w niej wewnętrzne. Choć interesowała się także innymi dziedzinami, to właśnie sztuka zaczęła odgrywać w jej życiu coraz ważniejszą rolę.
Komunikowanie sztuki współczesnej dla społeczności
Sztuka od zawsze była silnie związana z życiem i odpowiadała na to, co działo się w danej epoce. Adrianna Gajdziszewska uważa, że również dziś pełni podobną rolę, choć współczesność jest znacznie bardziej złożona i dynamiczna.
Podkreśla, że żyjemy w czasach szybkich zmian – społecznych, politycznych i klimatycznych – co znajduje odzwierciedlenie w twórczości artystów. Współczesna sztuka często staje się bardziej osobista i intymna, ponieważ twórcy chcą wyrażać własne doświadczenia i emocje.
Według Adrianny artyści powinni komunikować się w sposób autentyczny, korzystając z wybranych przez siebie środków wyrazu. To, jak ich przekaz zostanie odebrany, zależy natomiast od odbiorców – ich wrażliwości, otwartości i tego, czego sami poszukują w sztuce.
AI - zagrożenie dla sztuki, czy jednak przydatne narzędzie?
Zdaniem Adrianny nie ma jednoznacznej odpowiedzi – wiele zależy od tego, w jaki sposób korzystamy z tego narzędzia. Podkreśla jednak, że sama postrzega sztuczną inteligencję przede wszystkim jako narzędzie, które – używane świadomie – może wspierać proces twórczy, a niekoniecznie mu zagrażać.
Idee twórczości Adrianny Gajdziszewskiej
A. Gajdziszewskiej wskazuje, że jedną z głównych myśli towarzyszących jej twórczości jest refleksja nad rolą człowieka we współczesnym świecie. Zauważa, że dynamiczne zmiany rzeczywistości skłaniają do pytania o to, kim dziś jesteśmy i czy definicja człowieka pozostaje taka sama jak kiedyś.
Artystka zastanawia się nad miejscem człowieka w obliczu wyzwań, zwłaszcza ekologicznych, oraz nad tym, jakie pełni on funkcje wobec świata i planety. Jednocześnie podkreśla, że nie chce ograniczać się wyłącznie do tego tematu – pozostaje otwarta na poruszanie także innych zagadnień w swojej twórczości.
Wpływ artystycznych wydarzeń lub prac na własne podejście do sztuki
Gościna przyznaje, że nie potrafi wskazać jednego przełomowego momentu, który całkowicie zmieniłby jej sposób myślenia czy działania. Swoją relację ze sztuką postrzega raczej jako ciągły proces.
Podkreśla, że czerpie z samego obcowania ze sztuką – nie tylko z tworzenia, ale także z refleksji, obserwacji i zaplecza teoretycznego. Dużą wagę przykłada do uważności, zapisuje swoje spostrzeżenia i inspiracje, które później wykorzystuje w pracy twórczej.
Sztukę traktuje jako drogę – przestrzeń do eksperymentowania, zdobywania doświadczeń i nieustannego uczenia się. To wszystko przekłada następnie na własny język artystyczny, którym komunikuje się ze światem.
Inspiracje
Zapytana o inspiracje, A.Gajdziszewska odpowiada, że największą z nich jest dla niej po prostu życie – to, co dzieje się każdego dnia. Wskazuje na codzienne doświadczenia, spotkania z ludźmi, w tym także z uczniami i uczennicami, jako ważne źródło twórczych impulsów.
Podkreśla również znaczenie kontaktu z naturą oraz czytania, które pozwala jej rozwijać się, poszerzać perspektywę i lepiej poznawać narzędzia oraz zagadnienia związane ze sztuką. Artystka dodaje, że ważnym etapem w jej rozwoju było rozpoczęcie studiów doktoranckich w Łodzi, gdzie miała okazję spotkać wielu inspirujących ludzi. Kontakty te stały się dla niej istotnym źródłem motywacji oraz poszerzania artystycznych horyzontów.
Łączenie pracy i pasji - plusy i minusy
Adrianna przyznaje, że największym plusem jej pracy jest wolność oraz możliwość codziennego obcowania z tym, co uważa za ważne – sztuką, pięknem, wrażliwością i uważnością. Jest zadowolona, że udało jej się tak pokierować swoją drogą zawodową, aby mogła decydować o tym, czym się zajmuje.
Jednocześnie wskazuje również na minusy pracy w kulturze. Zwraca uwagę, że nie należy ona do najlepiej opłacanych zawodów, choć środowisko stopniowo stara się to zmieniać. Drugim wyzwaniem jest zacieranie się granicy między pracą a pasją – ponieważ jej zainteresowania są jednocześnie pracą, zdarza się, że spędza w pracowni długie godziny i trudno jej oddzielić to, co wynika z przyjemności, od obowiązków zawodowych. Podkreśla jednak, że pracuje nad zachowaniem tej równowagi.
 |
| Fot.: Radio Pryzmat |
Projekt TWARDA SZTUKA
Artystka wyjaśnia, że pomysł na nazwę jej projektu wynika z zestawienia dwóch pozornie odmiennych perspektyw postrzegania sztuki. Z jednej strony sama nazwa „sztuka” może wydawać się czymś miękkim, kojarzonym z wrażliwością, odczuwaniem, kolorem, światłem i kompozycją. Z drugiej jednak artystka podkreśla, że w rzeczywistości jest to dziedzina wymagająca, „twarda” – oparta na logicznych procesach, złożonych kontekstach i historycznych przemianach.
Zwraca uwagę, że sztuka jest trudna i wielowymiarowa, m.in. ze względu na zmieniające się narracje w historii sztuki, rozwój mikrohistorii oraz stopniowe przywracanie do dyskursu artystek i grup wcześniej pomijanych w kanonie. Właśnie to napięcie między miękkim postrzeganiem a jej złożoną strukturą stało się inspiracją dla nazwy projektu.
Człowiek w obliczu sztuki współczesnej
A.Gajdziszewska uważa , że sztukę warto traktować przede wszystkim z otwartością i ciekawością. Podkreśla, że pierwszym krokiem powinna być próba zrozumienia tego, co widzimy, nawet jeśli początkowo nie budzi to sympatii ani nie wydaje się zrozumiałe.
Zwraca uwagę, że dzieło sztuki nie musi od razu „podobać się” odbiorcy. Czasem dopiero po czasie i bliższym kontakcie może ono zacząć odsłaniać emocje lub treści, które są dla nas ważne. Taki proces może zmienić sposób patrzenia i prowadzić do głębszego rozumienia – zarówno samej sztuki, jak i siebie.
Wpływ sztuki na postrzeganie świata
Gościna uważa, że sztuka może mieć istotny wpływ na sposób postrzegania świata, ponieważ dotyczy wielu różnych obszarów życia. Może komentować rzeczywistość, poruszać ważne tematy oraz odnosić się zarówno do doświadczeń jednostki, jak i całych społeczeństw.
Zwraca uwagę, że poprzez sztukę można podejmować kwestie istotne dla wszystkich, takie jak kryzys ekologiczny czy zagadnienia polityczne, które bezpośrednio lub pośrednio dotyczą każdego człowieka.
Wiek, a rozumienie sztuki
Zdaniem A.Gajdziszewskiej sposób rozumienia sztuki może różnić się w zależności od grupy wiekowej, ale jeszcze bardziej zależy od indywidualnych doświadczeń i wrażliwości konkretnej osoby.
Zamiast jednoznacznych podziałów zwraca uwagę na to, że spotkania z różnymi odbiorcami dają jej jako artystce odmienne perspektywy i inspiracje. W tym dialogu sztuka staje się przestrzenią wymiany – nie tylko przekazu, ale też wzajemnego wpływu między twórcą a odbiorcą.
Przygotowywania do matury z historii sztuki
Adrianna Gajdziszewska prowadzi kursy indywidualne zarówno w formule online, dzięki czemu mogą w nich uczestniczyć osoby z całej Polski, jak i stacjonarnie. Artystka pracuje w swoim studio przy ulicy Konarowskiego w Krakowie, gdzie znajduje się również biblioteczka – miejsce sprzyjające spokojnemu poznawaniu historii sztuki, czytaniu książek i rozmowie przy kawie, zanim uczestnicy przejdą do omawiania kolejnych epok i stylów.
Prowadzi także zajęcia grupowe w Krakowie w Centrum Młodzieży, które odbywają się co tydzień w około 15-osobowych grupach. Podczas tych spotkań wspólnie przeglądane są najważniejsze zjawiska i wydarzenia w historii sztuki w ujęciu chronologicznym.
Sztuka zdecydowanie potrzebuje takich osób jak Adrianna Gajdziszewska. To kobieta instytucja: historyczka sztuki, egzaminatorka, a przede wszystkim aktywna artystka, z barwnym doświadczeniem i jeszcze barwniejszymi planami na przyszłość.
Zuzanna Klupa